Εναλλακτικές λύσεις !!

Αν προτιμάτε τα πεζά μπορείτε να βρείτε κείμενα της καθημερινότητας στο www.gerimitiis.blogspot.com
και πεζά-διηγήματα στο
www.gpointsnovel.blogspot.com

.

Τι δεν είναι και τι είναι η ποιηματοποίηση ;


Δεν είναι χώρος που προωθεί έμμεσα ή άμεσα διαφημίσεις.
Δεν είναι χώρος που θα σας προωθήσει σε άλλα μπλογκς.
Δεν είναι χώρος που θα σας υποχρεώσει ν' ακούσετε την μουσική που αρέσει στον δημιουργό του.

Είναι ένας χώρος που σέβεται την σκέψη και την ελληνική γλώσσα.
Είναι ένας χώρος που προσπαθεί να σέβεται τους επισκέπτες του και τον εαυτό του.

Εισαγωγή



Ποίηση


πρέπουσα και αρμόζουσα

που να κυλάει φυσικά και όχι παραφύσει


αισθαντική και έμμετρη

σατιρική και πρόζα

και ελαφρά και λόγια




Η τοποθέτησή μου
( Αιώνιος Αχιλλεύς )



Από την ραψωδία Ι της Ιλιάδας, αιώνια επίκαιρον εις τον κοινωνικόν και διαδικτυακόν κόσμον


χρή μεν δε τον μύθον απηλεγέως αποειπείν,
ήιπερ δε φρονέω τε και ως τετελεσμένον έσται,
ως μη μοι τρύζητε παρήμενοι άλλοθεν άλλος.
εχθρός γαρ μοι κείνος ομώς Αΐδαο πύληισιν
ός χ' έτερον μεν κεύθη ενί φρεσίν, άλλο δε είπηι .
αυτάρ εγών ερέω ως μοι δοκεί είναι άριστα·

ίσια θα ειπώ και καθαρά την ομιλίαν όλην,
καθώς φρονώ και ασάλευτη θα μείν’ η θέλησίς μου,
ώστε να μην προσκλαίεσθε καθήμενοι σιμά μου.
Ότι μου είναι μισητός, όσο του Άδ’ οι πύλες,
κείνος που κρύβει άλλο στον νουν και άλλο στο χείλος έχει.
Και ό,τι εγώ κρίν’ ορθότερον θα ειπώ

Μετάφραση Ι. Πολυλά



Η αιτία (Παμμήτωρ Νυξ)


Οι ποιητές γεννιώνται νύχτα.

Ακόμη και οι ποιητές των όλων...


Την ειδε. Γύρισε το κεφάλι του στον ουρανό και την είδε. Αρχικά δεν το πίστευε, μα ούτε και μετά το πίστευε πάλι! Αρχικά γιατί δεν το περίμενε και μετά γιατί δεν ήταν όπως την περίμενε.

Η έμπνευση του, η μούσα του πετούσε ανάμεσα στ’ αστέρια...

Οχι σαν διαστημόπλοιο, όχι σαν άγγελος μα σαν γριά μάγισσα επάνω σε σκουπόξυλο. Και όσο έβλεπε καλύτερα τα ξεβαμμένα της μαλλιά, τα μισοτριμμένα της ρούχα, το θλιβερό καπέλλο, τα ξυπόλητα πόδια τόσο πιο σίγουρος αιαθανότανε πως δεν είχε γελαστεί. Αυτή ήταν, του άρεσε-δεν του άρεσε, αυτή ήταν η μούσα του.

Το μόνο που δεν καταλάβαινε ήταν αυτό το μικρό σπιτάκι στην άκρη του κονταριού της σκούπας. Ηταν ένα μικρό σπιτάκι με μιά μικροσκοπική αυλίτσα και εκεί δυό ακόμα πιό μικροσκοπικά ανθρωπάκια να παλεύουνε και να βγάζουνε τα μάτια τους. Κοιτώντας πιό καλά τους αναγνώρισε ήταν ο ρίτσος κι’ ο καβάφης που παλεύανε ποιος θ’ ανεβεί πρώτος στο κυπαρίσσι της αυλής.

Οι κάμπιες κατηφορίζανε ήδη από αυτό και διέσχιζαν τα πράσινα πλακάκια της αυλής γυρεύοντας λίγο χώμα. Το φεγγάρι του ουρανού έγινε το φεγγάρι της μικρής αυλής, προσαρμόστηκε στον καινούργιο του ρόλο, τ’ αστέρια συμπυκνώθηκαν κι’ έλαμψαν ακόμη περισσότερο στον μικρούλη ουρανό της αυλής. Ηταν μια όμορφη εικόνα αλλά η μούσα του δεν φαινόταν πια. Σύννεφα κάλυψαν τον υπόλοιπο ουρανό, το σπιτάκι άρχισε να φαίνεται σαν φάτνη κι΄ο ρίτσος με τον καβάφη σαν δυό μικροί χριστούληδες. Υπήρχαν πολλά άσπρα προβατάκια τριγύρω κι’ ενα μικρό μαύρο αφιερωμένο στον Ποσειδώνα. Ισως να υπήρχε κι’ ένας γάϊδαρος, δεν φαινότανε καλά - ήταν πολύ χοντροί οι μάγοι. Γύρω γύρω από τη φάτνη όμως δεν πετούσαν αγγελάκια αλλά μικρές μάγισσες με σκουπόξυλα. Μα καμμιά τους δεν ήταν η μούσα του, ήταν εντελώς σίγουρος αυτή την φορά.

Πιό πέρα οι κάμπιες άρχισαν να μεταμορφώνονται σε πεταλούδες.


Η αφορμή

( Η έννοια της ημέρας αλλά και της νύχτας προκαλούνται από την περιστροφή της γης )


Θεωρώ κορύφωση της ανθρώπινης δημιουργίας τις όπερες. Στην προσπάθεια να απολαύσω την όπερα απ’ όλες τις πλευρές προσπάθησα να προσεγγίσω την δημιουργία ενός θεατρικού έργου, την δημιουργία ενός διηγήματος και την μετατροπή του σε λιμπρέττο καθώς και την σύνθεση τραγουδιών. Στην προσπάθεια αυτή προέκυψαν τα ποιήματα που θα βρείτε στο παρόν πόνημα.

Δεν αποτελούν φυσικά μιά ενότητα αλλά ένα περίπατο στο χώρο της ποίησης. Σ’ ολόκληρο το χώρο, της ρίμας, του τραγουδιού, του συμπυκνωμένου πεζού.

Γιατί το ένα βοηθάει τ’ άλλο. Γιατί έτσι εκφράζεται καλύτερα και πιό πηγαία αυτό που έχει μέσα του ο δημιουργός, αντί να προπσπαθεί να το εντάξει σε κάποια φόρμα.

Ασχολήθηκα σχεδόν με όλα τα είδη ποίησης. Οι διαφορές στα βασικά είδη είναι μικρές : στο πεζό το πας εσύ, στη ρίμα σε πάει η ομοιοκαταληξία, στο τραγούδι σε πάει η μελωδία που φαντάζεσαι. Ισως όταν σε πάνε να «βγαίνει» πιό προσωπικό από το να το πηγαίνεις εσύ.

Αβυσσος οι σκέψεις του ανθρώπου. Οταν κάποιες μπορέσουν να βγούνε στο χαρτί, νέες ιδέες και συναισθήματα προκαλούνται στους αναγνώστες. Αυτή είναι η προσφορά του ποιητή.




Αντί προλόγου

από το Αλφα έως το Ωμέγα

Αν
Βρεθούν
Γραφιάδες
Δύσπιστοι
Ενώ
Ζωηρές
Ηττοπαθείς
Θρασύτατες
Ιστορίες
Καταγράφεις
Λατρεύοντας
Μια
Νεα
Ξαφνιάζουσα
Ομορφη
Ποίηση
Ρώτα
Σιγά
Τους
Υψηλόφρονες
Φρακοφορεμένους
"Ψάχνεστε
Ωρα ;"


Καλή σας ανάγνωση
gpoint

.

Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2014

Piazza grande

κτισμένοι πάνω στην (υπέροχη) μουσική οι στίχοι μου
Lucio Dalla       Piazza Grande        
(ελεύθερη μετάφραση)

Santi che pagano                                        Αγιος κανένας
il mio pranzo non ce n'è                               δεν υπάρχει πια εδώ
sulle panchine in Piazza Grande,      να μου αγοράσει ένα ψωμάκι
ma quando ho fame                      κι εμπόροι σαν την αφεντιά μου
di mercanti come me                                   όταν πεινώ
qui non ce n'è.                                             δεν είναι εδώ

...
...

A modo mio avrei bisogno                          Στη ζήση μου
di carezze anch'io.                                      ένα χαδάκι το ζητώ
Avrei bisogno di pregare Dio.        και με τον άγιο κουβεντιάζω
Ma la mia vita                                            μα το πως ζω
non la cambierò mai mai,              και ποιούς ανθρώπους εκτιμώ,
a modo mio quel che sono l'ho voluto io   δεν συζητώ

...
...

Lenzuola bianche                             Ασπρα σεντόνια
per coprirci non ne ho                      που να βρω να σκεπαστώ
sotto le stelle in Piazza Grande,         και για ταβάνι έχω τ' αστέρια
e se la vita non ha sogni          μα όσο ζόρι κάθε μέρα κι αν περνώ
io li ho e te li do.                              θα ονειρευθώ                    
... 
...

E se non ci sarà                                       Και αν οι ανθρώποι
più gente come me                               σαν και μένα πια χαθούν
voglio morire in Piazza Grande,              εδώ θα θέλω να πεθάνω
tra i gatti                                                       με τις γατούλες
che non han padrone come me                της πλατείας αγκαλιά
attorno a me                                     που ζουν χωρίς αφεντικά


Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

Επί τη επετείω...



Απ' τις μέρες τις καλές που κάναμε βεγγέρες
τώρα στ' ανταλλακτήρια πουλάμε και τις βέρες
ένα απλό στιχούργημα που γράφτηκ' ένα βράδυ
σ' αγαπημένο φίλο μου που βρίσκεται στον Αδη 
το παραθέτω αυτούσιο, όπως τότε εγράφη
γιατί κι αυτός δεν θάθελε να πάει έτσι, στράφι 
τόχε διαβάσει δυνατά σ' όσους είχε καλέσει
και στον καθένα έλεγε πόσο του είχε αρέσει




Εις τον φίλον Μάκη, τιμής (500 ευρώ) ένεκεν

Επήγαινα να ευχηθώ
τον φίλο μου τον Μάκη
που έχει το γραφείο του
κοντά στο Κολονάκι
και έψαχνα με το μυαλό
ποιά νάναι η αιτία
που νομικά εδίδασκε
σ’ αυτήν την συνοικία

Θέλει του κόσμου το καλό,
μου ήρθε μια ιδέα,
μια άλλη πως εζήλεψεν
δόξα εισαγγελέα
πως έχει ψυχολογικά κενά
που  δεν δικηγορεί
ενώ γραβάτα πάντοτε
το στήθος του κοσμεί

Σκέφτηκα πως παραξενιές
κολλάνε στον καθένα
σαν ειν’ στη πλάτη  μπόλικα
χρονάκια μαζεμένα
κι ευθύς μου δημιουργήθηκε
μεγάλη απορία
ποία να είναι άραγε
του Μάκη η ηλικία

Ρώτησα κάποιον σοβαρό,
μου είπε «εξηκοντούτης»
μια παρθένος δεσποινίς
«ένας γεροξεκούτης»
μου είπε και αμόλησε
υγρά απ’ τη χολή της
που δεν τονε συγκίνησε
με την εμφάνισή της

Και τότε θαύμα φοβερό
εκεί συνετελέσθη
που ακόμα και δυσκοίλιος
επάνω του εχέσθη
εξ ουρανών κατέβηκε
άγγελος με ρομφαία
και εις τον Μάκην έδωσε
 μία περρούκα νέα

  
 « Να, πάρε να μη φαίνονται
πόσα χρονάκια έχεις
και να διδάσκεις φρόντισε
όσο μπορείς κι αντέχεις.
Σπάνια έρχομαι στη γη
κι εγώ δώρα δεν δίνω
μόνο σε καμιά γκόμενα
προσφέρω ένα κρίνο»

Αυτά είπεν ο άγγελος
κι έφυγε όπως ήρθε
η δε παρθένος δεσποινίς
ουδέποτε συνήρθε
κι ο Μάκης υπερήφανος
με τεχνητή την κόμη
χρονάκια χίλια πέρασαν
κι αυτός διδάσκει ακόμη !

Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Διαδικτυακά θλιμμένο

( έκδοση βελτιωμένη αλλά μη επαυξημένη )


Ωσάν βρεθείς ανάμεσα στο πλήθος
χαμένος στο διαδίκτυο
μάζεψε τα κουρέλια σου
και βρες τους ένα σάϊτ- καλό είν' και τούτο δω

Κρύψου καλά, αδύναμος μη δείχνεις
και διάλεξε το νικ που σου ταιριάζει,
καλύτερα ίσως τ' όνομά σου,
κανείς δεν θα το πάρει σοβαρά

Μή φανερώνεις τη ψυχή σου
γεύμα λουκούλειο προσφέρεις
σε πεινασμένους γι' ανθρωποθυσίες
και τελετές αιμοποσίας

Πιάσε το μετερίζι σου
και όλους γύρω κοίτα
κάπου τους έχεις ξαναδεί
με άλλο νικ, με άλλο στυλ, μα μένουν πάντα οι ίδιοι

Πάντα θα υπάρχει Κασσιανή
και πρόθυμη μαζί σου ν'αμαρτήσει
μα στο κελλί της άλλος δεν χωρά,
μόνο το ενδιαφέρον σου την τρέφει

Και η Μελίντα... πάντα εκει
βασίλισσα του πλήθους...
χωρίς την θέλησή της ... φυσικά...
πως τα 'φερε η τύχη...

Παντού το ίδιο υλικό
με συνθεσάϊζερ ραμμένο
διλήμματα πιεστικά -αν και καθόλου πειστικά-
μαζί μου ή με τους άλλους

Αν το καινούργιο πας να πεις
αστυνομία φέρνουν
και τα καινά δαιμόνια
με έψιλον τα γράφουν

Καθένας τους μία πινελιά
στου αγγέλου την εικόνα
μέχρι να δείχνει φάντασμα προσθέτει,
την τέχνη τους την ξέρουν
 

Ξεκίνα με καλό κρασί
κι' ύστερα δώσ'τους ξύδια
σκληρό είναι το παιχνίδι τους
μα η γεύση τους καμένη

Κι' αν το παιχνίδι βαρεθείς
και θέλεις να την κάνεις,
καν' το μεγάλο χτύπημα,
κάν' το κι' ας είναι και μπλόφα

Μη φοβηθείς κι' απάντηση
δεν πρόκειται να πάρεις
την πέτρα δεν την συγκρατεί
το δίκτυ της αράχνης

Νομίζω είδες αρκετά
το έργο ξαναρχίζει
θέλεις ονλάιν να το δεις
ή μόνος σου στο σπίτι ;

Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

Ψάχνω για τίτλο


Ενα μπουκέτο ροζ κυκλάμινα
μικρά, χαριτωμένα
γυρεύουνε τον ήλιο τους
σε μια σχισμάδα βράχου
στριμωγμένα

Το ίδιο κι απαράλλαχτα
σ' ένα γραφείο
ανήλιαγο και σκοτεινό
μ' ένα σταχτοδοχείο
ο υπουργός βρισκότανε
της βίο-μηχανίας
κι η γραμματέας του μαζί,
μαζί κι ο κυρ Ηλίας
μα κι η γυναίκα πούχε 'ρθει
εκεί να καθαρίσει,
προτάσεις μελετούσανε
πως θάβγουν' απ΄τη κρίση

Υστερα φύσηξε βοριάς
και τ' όνειρα σκορπίσαν
μαζί και τα κυκλάμινα
που τη ζωή τους ζήσαν

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

Το τέλος της αλιευτικής (μου) περιόδου

Η υγρασία τους αρμούς πειράζει των γερόντων
-καλό στην επιβίωση των θαλασσίων όντων-
επίκειται...αγρανάπαυση στης θάλασσας τα ψάρια
χταπόδια πολυπλόκαμα, σουπιές και καλαμάρια






Ανοίγω το παράθυρο 
αέρα να εισπνεύσω 
μα και τα χούγια του καιρού 
θέλοντας να μαντέψω, 
όλα φαίνονται ήσυχα 
σκοτάδι τα τυλίγει 
μα ο ήχος ο ανεπαίσθητος 
δείχνει βροχή ολίγη 
κοιτώντας λίγο πιο καλά 
τα πάντα που γιαλίζουν 
πως προηγήθηκε βροχή 
επίμονα θυμίζουν, 
την ώρα που κοιμόμουνα
 κι έβλεπα τα όνειρά μου 
ένα καπρίτσιο τ' ουρανού 
χάλαγε τη σειρά μου 

Και τώρα πες μου πως περνώ 
πρωΐ μέσ' στη φωλιά μου 
χωρίς να δω ανατολή 
απ' τα γνωστά νερά μου ; 
Χωρίς ψαριών το τσίμπημα, 
χωρίς τον φίλο γλάρο 
χωρίς τα καλαμάρια μου 
νομίζω θα φλιπάρω. 
Ναι, είναι το γαλήνιο 
το ψάρεμα μαστούρα 
κι όταν μου το στερήσουνε 
με πιάνει μια πρεμούρα 
μεσ' της Αθήνας να χωθώ 
τη χειμερία νάρκη 
και άνοιξη, με το καλό, 
να ξαναβρώ την άκρη 
για της ζωής το νόημα
 που διώχνει κάθε έγνοια 
όπως είναι το ψάρεμα 
από βαρκούλα σένια.


Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2014

Αι γυναίκες έχουν πάντα δίκιο



Στο σουπερμάρκετ σαν βρεθείς
πρωΐ για να ψωνίσεις 
το τι σου λέει το ταίρι σου 
πρέπει να συνηθίσεις
και να υπακούς αγόγγυστα
στις ψωνιοπροτάσεις
γιατί αυτή γνωρίζουσα 
όλες τις περιστάσεις
προβλέπει από το πρωΐ
τι θα συμβεί το βράδυ
ενώ εσένα το μυαλό
κοιμάται στο σκοτάδι

Οταν λοιπόν σε ρώτησε
γάλα αν έχεις σπίτι
πως "δεν το πίνω" απάντησες
σηκώνοντας την μύτη
τότε χίλια μικρόβια
εξ αρνησικυρίας
εισήλθον στον οργανισμόν
από τας αρτηρίας
και χρόνου της επώασης
ολίγας ώρας μόνο
το απόγευμα σε έκαναν
να πεις "γιατί κρυώνω ; "

Το τρέξιμο της μύτης σου,
κάψιμο στο λαιμό
σε έπεισαν το κρύωμα
πως ήτανε γερό
και γρήγορα πριν κλείσουνε
στο σουπερμάρκετ πήγες
και πρόλαβες του γάλακτος
μπουκάλες κάτι λίγες
τις πήρες παραμάσχαλα
πίσω στο σπίτι τρέχεις
και το ζεστό σου ρόφημα
μεσ στο φλυτζάνι έχεις

Ω, πόσο πολύ απλούστερη
ζωή μπορεί να είχες
εάν την γνώση την στερνή 
απ' το πρωΐ κατείχες
και γάλα όταν σου πρότεινε
το ταίρι ν' αγοράσεις
αμέσως εσύ τόκανες
χατήρι μην χαλάσεις ;
Τότε όχι μικρόβια 
δεν θάχες στο κορμί σου
παρά τα λόγια τα σοφά
βάλσαμο στη ψυχή σου.


Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014