Εναλλακτικές λύσεις !!

Αν προτιμάτε τα πεζά μπορείτε να βρείτε κείμενα της καθημερινότητας στο www.gerimitiis.blogspot.com
και πεζά-διηγήματα στο
www.gpointsnovel.blogspot.com

.

Τι δεν είναι και τι είναι η ποιηματοποίηση ;


Δεν είναι χώρος που προωθεί έμμεσα ή άμεσα διαφημίσεις.
Δεν είναι χώρος που θα σας προωθήσει σε άλλα μπλογκς.
Δεν είναι χώρος που θα σας υποχρεώσει ν' ακούσετε την μουσική που αρέσει στον δημιουργό του.

Είναι ένας χώρος που σέβεται την σκέψη και την ελληνική γλώσσα.
Είναι ένας χώρος που προσπαθεί να σέβεται τους επισκέπτες του και τον εαυτό του.

Εισαγωγή



Ποίηση


πρέπουσα και αρμόζουσα

που να κυλάει φυσικά και όχι παραφύσει


αισθαντική και έμμετρη

σατιρική και πρόζα

και ελαφρά και λόγια




Η τοποθέτησή μου
( Αιώνιος Αχιλλεύς )



Από την ραψωδία Ι της Ιλιάδας, αιώνια επίκαιρον εις τον κοινωνικόν και διαδικτυακόν κόσμον


χρή μεν δε τον μύθον απηλεγέως αποειπείν,
ήιπερ δε φρονέω τε και ως τετελεσμένον έσται,
ως μη μοι τρύζητε παρήμενοι άλλοθεν άλλος.
εχθρός γαρ μοι κείνος ομώς Αΐδαο πύληισιν
ός χ' έτερον μεν κεύθη ενί φρεσίν, άλλο δε είπηι .
αυτάρ εγών ερέω ως μοι δοκεί είναι άριστα·

ίσια θα ειπώ και καθαρά την ομιλίαν όλην,
καθώς φρονώ και ασάλευτη θα μείν’ η θέλησίς μου,
ώστε να μην προσκλαίεσθε καθήμενοι σιμά μου.
Ότι μου είναι μισητός, όσο του Άδ’ οι πύλες,
κείνος που κρύβει άλλο στον νουν και άλλο στο χείλος έχει.
Και ό,τι εγώ κρίν’ ορθότερον θα ειπώ

Μετάφραση Ι. Πολυλά



Η αιτία (Παμμήτωρ Νυξ)


Οι ποιητές γεννιώνται νύχτα.

Ακόμη και οι ποιητές των όλων...


Την ειδε. Γύρισε το κεφάλι του στον ουρανό και την είδε. Αρχικά δεν το πίστευε, μα ούτε και μετά το πίστευε πάλι! Αρχικά γιατί δεν το περίμενε και μετά γιατί δεν ήταν όπως την περίμενε.

Η έμπνευση του, η μούσα του πετούσε ανάμεσα στ’ αστέρια...

Οχι σαν διαστημόπλοιο, όχι σαν άγγελος μα σαν γριά μάγισσα επάνω σε σκουπόξυλο. Και όσο έβλεπε καλύτερα τα ξεβαμμένα της μαλλιά, τα μισοτριμμένα της ρούχα, το θλιβερό καπέλλο, τα ξυπόλητα πόδια τόσο πιο σίγουρος αιαθανότανε πως δεν είχε γελαστεί. Αυτή ήταν, του άρεσε-δεν του άρεσε, αυτή ήταν η μούσα του.

Το μόνο που δεν καταλάβαινε ήταν αυτό το μικρό σπιτάκι στην άκρη του κονταριού της σκούπας. Ηταν ένα μικρό σπιτάκι με μιά μικροσκοπική αυλίτσα και εκεί δυό ακόμα πιό μικροσκοπικά ανθρωπάκια να παλεύουνε και να βγάζουνε τα μάτια τους. Κοιτώντας πιό καλά τους αναγνώρισε ήταν ο ρίτσος κι’ ο καβάφης που παλεύανε ποιος θ’ ανεβεί πρώτος στο κυπαρίσσι της αυλής.

Οι κάμπιες κατηφορίζανε ήδη από αυτό και διέσχιζαν τα πράσινα πλακάκια της αυλής γυρεύοντας λίγο χώμα. Το φεγγάρι του ουρανού έγινε το φεγγάρι της μικρής αυλής, προσαρμόστηκε στον καινούργιο του ρόλο, τ’ αστέρια συμπυκνώθηκαν κι’ έλαμψαν ακόμη περισσότερο στον μικρούλη ουρανό της αυλής. Ηταν μια όμορφη εικόνα αλλά η μούσα του δεν φαινόταν πια. Σύννεφα κάλυψαν τον υπόλοιπο ουρανό, το σπιτάκι άρχισε να φαίνεται σαν φάτνη κι΄ο ρίτσος με τον καβάφη σαν δυό μικροί χριστούληδες. Υπήρχαν πολλά άσπρα προβατάκια τριγύρω κι’ ενα μικρό μαύρο αφιερωμένο στον Ποσειδώνα. Ισως να υπήρχε κι’ ένας γάϊδαρος, δεν φαινότανε καλά - ήταν πολύ χοντροί οι μάγοι. Γύρω γύρω από τη φάτνη όμως δεν πετούσαν αγγελάκια αλλά μικρές μάγισσες με σκουπόξυλα. Μα καμμιά τους δεν ήταν η μούσα του, ήταν εντελώς σίγουρος αυτή την φορά.

Πιό πέρα οι κάμπιες άρχισαν να μεταμορφώνονται σε πεταλούδες.


Η αφορμή

( Η έννοια της ημέρας αλλά και της νύχτας προκαλούνται από την περιστροφή της γης )


Θεωρώ κορύφωση της ανθρώπινης δημιουργίας τις όπερες. Στην προσπάθεια να απολαύσω την όπερα απ’ όλες τις πλευρές προσπάθησα να προσεγγίσω την δημιουργία ενός θεατρικού έργου, την δημιουργία ενός διηγήματος και την μετατροπή του σε λιμπρέττο καθώς και την σύνθεση τραγουδιών. Στην προσπάθεια αυτή προέκυψαν τα ποιήματα που θα βρείτε στο παρόν πόνημα.

Δεν αποτελούν φυσικά μιά ενότητα αλλά ένα περίπατο στο χώρο της ποίησης. Σ’ ολόκληρο το χώρο, της ρίμας, του τραγουδιού, του συμπυκνωμένου πεζού.

Γιατί το ένα βοηθάει τ’ άλλο. Γιατί έτσι εκφράζεται καλύτερα και πιό πηγαία αυτό που έχει μέσα του ο δημιουργός, αντί να προπσπαθεί να το εντάξει σε κάποια φόρμα.

Ασχολήθηκα σχεδόν με όλα τα είδη ποίησης. Οι διαφορές στα βασικά είδη είναι μικρές : στο πεζό το πας εσύ, στη ρίμα σε πάει η ομοιοκαταληξία, στο τραγούδι σε πάει η μελωδία που φαντάζεσαι. Ισως όταν σε πάνε να «βγαίνει» πιό προσωπικό από το να το πηγαίνεις εσύ.

Αβυσσος οι σκέψεις του ανθρώπου. Οταν κάποιες μπορέσουν να βγούνε στο χαρτί, νέες ιδέες και συναισθήματα προκαλούνται στους αναγνώστες. Αυτή είναι η προσφορά του ποιητή.




Αντί προλόγου

από το Αλφα έως το Ωμέγα

Αν
Βρεθούν
Γραφιάδες
Δύσπιστοι
Ενώ
Ζωηρές
Ηττοπαθείς
Θρασύτατες
Ιστορίες
Καταγράφεις
Λατρεύοντας
Μια
Νεα
Ξαφνιάζουσα
Ομορφη
Ποίηση
Ρώτα
Σιγά
Τους
Υψηλόφρονες
Φρακοφορεμένους
"Ψάχνεστε
Ωρα ;"


Καλή σας ανάγνωση
gpoint

.

Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

Κάποτε στο Λευκαντί...



Σ΄αγάπησα στο Λευκαντί
ένα πρωΐ του Ιούλη
θυμάμαι χρώματα παντού
και  άρωμα από φούλι

Πίσω απ 'τα μαύρα σου γιαλιά
έβλεπα την ψυχή σου
να σπαρταράει σαν έβαζα 
τα χέρια στο κορμί σου

Σταγόνες θάλασσας στο δέρμα
ακτίνες ήλιου στα μαλιά
ψιθύριζες σαν αεράκι
μισόλογα ερωτικά

Μα ο χρόνος φρόντισε να σβύσει
όσα δημιούργησ' η στιγμή
δεν είναι πάντα καλοκαίρι
κι έχει σκοτούρες η ζωή

Στο Λευκαντί αν ξαναπάμε
δεν θάναι τίποτα το ίδιο πια
ότι σκοτώσαμε κι ότι ξεχνάμε
δεν ξαναζωντανεύει πια

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

Θαλασσινό-ερωτικό

Τότε ο γέρος ψαράς μου είπε :
Εχεις δει ξιφιόπουλο να κάνει το γύρω της βάρκας σου και μετά να πηδά έξω απ΄το νερό 50 μέτρα πιο πέρα ; ασ'τους να λένε γιά δελφίνια και μπούρδες. Για μια στιγμή σκέφτηκα το καμάκι και μετά κοκκίνησα απ΄τη ντροπή. Εχεις γνωρίσει καμμιά γυναίκα ξιφιόπουλο ;


Δεν μίλησα μα αργότερα, το βραδάκι σκέφτηκα εσένα.σαν είδα ένα αστέρι να καθεπτρίζεται στ' ακίνητα νερά...



Μεσα απ' τη θάλασσα που βγήκες
έρχεται άγρια η μυρωδιά σου
νοιώθω την άναρθρη κραυγή σου
ένα κοχύλι στα μαλιά σου

Χίλιες σταγόνες λαμπυρίζουν
πάνω στην επιφάνειά σου
δέρμα κι΄αλάτι και αφρός
που νάχει κάτι απ' τ' άρωμά σου

Σαν θάλασσα με τύλιξες
μακριά, μακρια με ταξιδεύεις
με κυματάκια με χαϊδεύεις
ύπνος γλυκός
σαν του μωρού στη ρόγα

Στη θάλασσα ξαναγυρνάς
μέσα στο σχήμα της ξεχνιέσαι
θα σε θυμάμαι αστέρι μου,
νύχτες χωρίς φεγγάρι
πάνω σ' ακίνητα νερά

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2012

Κωνσταντίνου και Ελένης






Σε τι διαφέρει άραγε
απ΄τη ζωή, ο θάνατος
πέρα από τις αισθήσεις ;

Σε τι από τα ονείρατα
η ζωή ;
Μήπως σ' αυτά 
δεν νοσταλγούμε
νάμαστε μόνο θεατές ;

Σε τι απ΄το θάνατο
το πρωϊνό τ' ονείρατο
που στο μυαλό μας μένει καρφωμένο
και δεν ζητά πραγμάτωση
παρά να ξεθωριάσει 
στου ήλιου τ΄ανελέητο το φως ;

Αδειο πουκάμισο 
η Ελένη μας,
γιορτάζει με τον Κώστα

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2012

Πληγή

Πληγή

Στο' πα, μωρό μου, όλα ο άντρας τα μπορεί
-κι' ας λες πως τα βουνά είναι αιώνια-
μες' στην καρδιά τους να χαράξει μια πληγή
που για να κλείσει δεν την φτάνουν χίλια χρόνια

Τα σωθικά τους τα λευκά κι' εμπορικά
να εξορύσσει συνεχίζει με μανία
νιπτήρες, τάφους και μαρμάρινα λουτρά
μα και προσθήκες στην πεζή την τοιχοποιΐα

Και πριν μου πεις πως με το ίδιο υλικό
βγήκε η μαγεία των εξαίσιων πραγμάτων
σίγουρα ο τρόπος της εξόρυξης, θα πω,
ειν΄η αιτία περιφήμων αγαλμάτων

Αλλο ειν' ν' ανοίξεις μια υπόγεια στοά
κι από τα έγκατα το μάρμαρο να βγάζεις
και άλλο να φιάχνεις λατομείο ανοιχτό
και με το σκάψιμο την Φύση να βιάζεις

Κι' αν ο Μωάμεθ πήγε ο ίδιος στο βουνό
- όταν στο κάλεσμα αρνήθηκε να σπεύσει-
κουράστηκε ίσως απ' τον δρόμο τον πολύ
και την πληγή του ξέχασε να θεραπεύσει.