Εναλλακτικές λύσεις !!

Αν προτιμάτε τα πεζά μπορείτε να βρείτε κείμενα της καθημερινότητας στο www.gerimitiis.blogspot.com
και πεζά-διηγήματα στο
www.gpointsnovel.blogspot.com

.

Τι δεν είναι και τι είναι η ποιηματοποίηση ;


Δεν είναι χώρος που προωθεί έμμεσα ή άμεσα διαφημίσεις.
Δεν είναι χώρος που θα σας προωθήσει σε άλλα μπλογκς.
Δεν είναι χώρος που θα σας υποχρεώσει ν' ακούσετε την μουσική που αρέσει στον δημιουργό του.

Είναι ένας χώρος που σέβεται την σκέψη και την ελληνική γλώσσα.
Είναι ένας χώρος που προσπαθεί να σέβεται τους επισκέπτες του και τον εαυτό του.

Εισαγωγή



Ποίηση


πρέπουσα και αρμόζουσα

που να κυλάει φυσικά και όχι παραφύσει


αισθαντική και έμμετρη

σατιρική και πρόζα

και ελαφρά και λόγια




Η τοποθέτησή μου
( Αιώνιος Αχιλλεύς )



Από την ραψωδία Ι της Ιλιάδας, αιώνια επίκαιρον εις τον κοινωνικόν και διαδικτυακόν κόσμον


χρή μεν δε τον μύθον απηλεγέως αποειπείν,
ήιπερ δε φρονέω τε και ως τετελεσμένον έσται,
ως μη μοι τρύζητε παρήμενοι άλλοθεν άλλος.
εχθρός γαρ μοι κείνος ομώς Αΐδαο πύληισιν
ός χ' έτερον μεν κεύθη ενί φρεσίν, άλλο δε είπηι .
αυτάρ εγών ερέω ως μοι δοκεί είναι άριστα·

ίσια θα ειπώ και καθαρά την ομιλίαν όλην,
καθώς φρονώ και ασάλευτη θα μείν’ η θέλησίς μου,
ώστε να μην προσκλαίεσθε καθήμενοι σιμά μου.
Ότι μου είναι μισητός, όσο του Άδ’ οι πύλες,
κείνος που κρύβει άλλο στον νουν και άλλο στο χείλος έχει.
Και ό,τι εγώ κρίν’ ορθότερον θα ειπώ

Μετάφραση Ι. Πολυλά



Η αιτία (Παμμήτωρ Νυξ)


Οι ποιητές γεννιώνται νύχτα.

Ακόμη και οι ποιητές των όλων...


Την ειδε. Γύρισε το κεφάλι του στον ουρανό και την είδε. Αρχικά δεν το πίστευε, μα ούτε και μετά το πίστευε πάλι! Αρχικά γιατί δεν το περίμενε και μετά γιατί δεν ήταν όπως την περίμενε.

Η έμπνευση του, η μούσα του πετούσε ανάμεσα στ’ αστέρια...

Οχι σαν διαστημόπλοιο, όχι σαν άγγελος μα σαν γριά μάγισσα επάνω σε σκουπόξυλο. Και όσο έβλεπε καλύτερα τα ξεβαμμένα της μαλλιά, τα μισοτριμμένα της ρούχα, το θλιβερό καπέλλο, τα ξυπόλητα πόδια τόσο πιο σίγουρος αιαθανότανε πως δεν είχε γελαστεί. Αυτή ήταν, του άρεσε-δεν του άρεσε, αυτή ήταν η μούσα του.

Το μόνο που δεν καταλάβαινε ήταν αυτό το μικρό σπιτάκι στην άκρη του κονταριού της σκούπας. Ηταν ένα μικρό σπιτάκι με μιά μικροσκοπική αυλίτσα και εκεί δυό ακόμα πιό μικροσκοπικά ανθρωπάκια να παλεύουνε και να βγάζουνε τα μάτια τους. Κοιτώντας πιό καλά τους αναγνώρισε ήταν ο ρίτσος κι’ ο καβάφης που παλεύανε ποιος θ’ ανεβεί πρώτος στο κυπαρίσσι της αυλής.

Οι κάμπιες κατηφορίζανε ήδη από αυτό και διέσχιζαν τα πράσινα πλακάκια της αυλής γυρεύοντας λίγο χώμα. Το φεγγάρι του ουρανού έγινε το φεγγάρι της μικρής αυλής, προσαρμόστηκε στον καινούργιο του ρόλο, τ’ αστέρια συμπυκνώθηκαν κι’ έλαμψαν ακόμη περισσότερο στον μικρούλη ουρανό της αυλής. Ηταν μια όμορφη εικόνα αλλά η μούσα του δεν φαινόταν πια. Σύννεφα κάλυψαν τον υπόλοιπο ουρανό, το σπιτάκι άρχισε να φαίνεται σαν φάτνη κι΄ο ρίτσος με τον καβάφη σαν δυό μικροί χριστούληδες. Υπήρχαν πολλά άσπρα προβατάκια τριγύρω κι’ ενα μικρό μαύρο αφιερωμένο στον Ποσειδώνα. Ισως να υπήρχε κι’ ένας γάϊδαρος, δεν φαινότανε καλά - ήταν πολύ χοντροί οι μάγοι. Γύρω γύρω από τη φάτνη όμως δεν πετούσαν αγγελάκια αλλά μικρές μάγισσες με σκουπόξυλα. Μα καμμιά τους δεν ήταν η μούσα του, ήταν εντελώς σίγουρος αυτή την φορά.

Πιό πέρα οι κάμπιες άρχισαν να μεταμορφώνονται σε πεταλούδες.


Η αφορμή

( Η έννοια της ημέρας αλλά και της νύχτας προκαλούνται από την περιστροφή της γης )


Θεωρώ κορύφωση της ανθρώπινης δημιουργίας τις όπερες. Στην προσπάθεια να απολαύσω την όπερα απ’ όλες τις πλευρές προσπάθησα να προσεγγίσω την δημιουργία ενός θεατρικού έργου, την δημιουργία ενός διηγήματος και την μετατροπή του σε λιμπρέττο καθώς και την σύνθεση τραγουδιών. Στην προσπάθεια αυτή προέκυψαν τα ποιήματα που θα βρείτε στο παρόν πόνημα.

Δεν αποτελούν φυσικά μιά ενότητα αλλά ένα περίπατο στο χώρο της ποίησης. Σ’ ολόκληρο το χώρο, της ρίμας, του τραγουδιού, του συμπυκνωμένου πεζού.

Γιατί το ένα βοηθάει τ’ άλλο. Γιατί έτσι εκφράζεται καλύτερα και πιό πηγαία αυτό που έχει μέσα του ο δημιουργός, αντί να προπσπαθεί να το εντάξει σε κάποια φόρμα.

Ασχολήθηκα σχεδόν με όλα τα είδη ποίησης. Οι διαφορές στα βασικά είδη είναι μικρές : στο πεζό το πας εσύ, στη ρίμα σε πάει η ομοιοκαταληξία, στο τραγούδι σε πάει η μελωδία που φαντάζεσαι. Ισως όταν σε πάνε να «βγαίνει» πιό προσωπικό από το να το πηγαίνεις εσύ.

Αβυσσος οι σκέψεις του ανθρώπου. Οταν κάποιες μπορέσουν να βγούνε στο χαρτί, νέες ιδέες και συναισθήματα προκαλούνται στους αναγνώστες. Αυτή είναι η προσφορά του ποιητή.




Αντί προλόγου

από το Αλφα έως το Ωμέγα

Αν
Βρεθούν
Γραφιάδες
Δύσπιστοι
Ενώ
Ζωηρές
Ηττοπαθείς
Θρασύτατες
Ιστορίες
Καταγράφεις
Λατρεύοντας
Μια
Νεα
Ξαφνιάζουσα
Ομορφη
Ποίηση
Ρώτα
Σιγά
Τους
Υψηλόφρονες
Φρακοφορεμένους
"Ψάχνεστε
Ωρα ;"


Καλή σας ανάγνωση
gpoint

.

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

Η φωτογράφιση


Η φωτογράφιση

- Το ξεφτισμένο στις ραφές
μεταξωτό πουκάμισο,
χώστο μεσ' στο καβάλο
και δεν θα φαίνεται

- Κουμπί δεν έχει το κολλάρο
μα μην ανησυχείς, το σφίγγει η γραβάτα
Κιʼ η τρύπα απʼ το τσιγάρο,
τόση δα, ούτε που φαίνεται.

Σακάκι σμόκιν
και ταινία θαλασσιά
διαγώνια στο στήθος.
Παράσημο στο πέτο.

Λεκές δερματικός, καφέ
στο πάνω μέρος του λαιμού

- Κρύψτον με το φουλάρι.
Στη μέση ο ζωστήρας, 

από φτηνό κροκόδειλο.
Η τσάκιση στο παντελόνι ...

- Αυτό μετράει !

ά - ψ - ο -  γ -  η.

Πενθούντα νύχια άκοφτα
- Βάλε τα χέρια μεσʼ στις τσέπες
-Το ρολόϊ σταματημένο είναι !
- Κανείς την ώρα δεν ρωτά.

Καπέλλο επίσημο και δανεικό...
- Μα πάει το ψηλό καπέλλο
σαν είμαστε ξυπόλυτοι ;
- Φωτογράφε, μη πάρεις τα πόδια !


Η στάση του κορμιού
τα πάντα καθορίζει
έξω το στήθος, μέσα το πηγούνι

χαμογελάστε, παρακαλώ...

Κλικ !

Δημοσιεύθηκε πρώτη φορά-αδιόρθωτο- στο logokipos τον γενάρη του 08 και σχολιάσθηκε :
από Ignis στις Πέμπτη, Ιανουάριος 03 @ 01:44:50 EST
Έχεις κανέναν υπʼόψιν σου;;;
Η ιστορία επαναλαμβάνεται πάντως, από την εποχή που ο φωτογράφος ρετουσάριζε με ένα λεπτότατο κοπιδάκι το αρνητικό της ορθοχρωματικής ασπρόμαυρης φωτογραφίας. Και τις γυάλινες πλάκες ακόμα πιο παλιά…όλα άλλαζαν, όλα μπορούσαν να διαφοροποιηθούν, πάντα θα υπάρχουν τρόποι.
Τώρα όλα με ένα Photoshop φτιάχνουν (ή και χαλάνε, εξαρτάται τι μαγειρέματα γίνονται, ποιον θέλουν να καταστρέψουν)
Η στάση του κορμιού από μόνη της είναι ομιλώσα εικόνα. Είναι γλώσσα. Η στάση της σπονδυλική στήλης, κι όπως λέει καλός φίλος για το παρουσιαστικό: η θεωρία (η θωριά)
Τα μάτια ποτέ στο πάτωμα, ευθεία να καρφώνουν, καμία κάμψη σώματος, τίποτε.
Σαν να είσαι πάνω από όλα. Ακόμα κι όταν είσαι κάτω από όλα (στο βάθος της λάσπης του βάλτου)
Μεγάλο ατού για αυτούς που είναι…μέσα σε όλα. Όπως οι επαγγελματίες μας πολιτικοί.
Η μάχη των εντυπώσεων με άλλα λόγια. Βοηθάει πάντα να έχεις έναν λίγο πιο απέξω να σου λέει τι θα πεις, τι θα κάνεις, πώς θα κινηθείς, πώς θα σταθείς.
Έναν σκηνοθέτη να σε στρώσει.
Στο θέατρο της πολιτικής.
από gpoint
Ignis,η πλάκα είναι ότι κάνα δυό που ξέρω δεν είναι στη κανονική τους ζωή όπως η εικόνα τους. Φαίνεται υπάρχει "επαγγελματική διαστροφή" που τους αναγκάζει να βγάζουν τέτοια εικόνα.
Ευχαριστώ πού το σχολίασες
από just_a_woman
Στην εποχή της εικόνας ζούμε Τζι
Μια εικόνα = χίλιες απάτες, κατά παράφραση της γνωστής παροιμίας

Παρόλο που το ποίημα παραπέμπει σε καρικατούρα δημοσίου προσώπου, εν γένει, είναι περισσότερο σοβαρό παρά σκωπτικό. Πλέον της κορμοστασιάς θα μου άρεσε να εστίαζες στο βλέμμα και στο χαμόγελο
Η ματιά σου πάντως παρουσιάζει ενδιαφέρον
από Akis 
Tζι, πενθώ ακόμα την πολιτική
που φανταζόμουν και δεν βρήκα
να στηρίξω

Ωραίο
από gpoint
Στο λήμα παλιογυναίκα του Π. Βλαστού (Συνώνυμα και συγγενικά-1931) μεταξύ άλλων απαντώται και οι λέξεις σκύλα, πουτάνα, πολιτική, φακλάνα, ξεπατωμένη κ.λ.π.
Aυτά αναφέρονται στο βιβλίο του Ηλ. Πετρόπουλου "Το μπουρδέλλο"