Εναλλακτικές λύσεις !!

Αν προτιμάτε τα πεζά μπορείτε να βρείτε κείμενα της καθημερινότητας στο www.gerimitiis.blogspot.com
και πεζά-διηγήματα στο
www.gpointsnovel.blogspot.com

.

Τι δεν είναι και τι είναι η ποιηματοποίηση ;


Δεν είναι χώρος που προωθεί έμμεσα ή άμεσα διαφημίσεις.
Δεν είναι χώρος που θα σας προωθήσει σε άλλα μπλογκς.
Δεν είναι χώρος που θα σας υποχρεώσει ν' ακούσετε την μουσική που αρέσει στον δημιουργό του.

Είναι ένας χώρος που σέβεται την σκέψη και την ελληνική γλώσσα.
Είναι ένας χώρος που προσπαθεί να σέβεται τους επισκέπτες του και τον εαυτό του.

Εισαγωγή



Ποίηση


πρέπουσα και αρμόζουσα

που να κυλάει φυσικά και όχι παραφύσει


αισθαντική και έμμετρη

σατιρική και πρόζα

και ελαφρά και λόγια




Η τοποθέτησή μου
( Αιώνιος Αχιλλεύς )



Από την ραψωδία Ι της Ιλιάδας, αιώνια επίκαιρον εις τον κοινωνικόν και διαδικτυακόν κόσμον


χρή μεν δε τον μύθον απηλεγέως αποειπείν,
ήιπερ δε φρονέω τε και ως τετελεσμένον έσται,
ως μη μοι τρύζητε παρήμενοι άλλοθεν άλλος.
εχθρός γαρ μοι κείνος ομώς Αΐδαο πύληισιν
ός χ' έτερον μεν κεύθη ενί φρεσίν, άλλο δε είπηι .
αυτάρ εγών ερέω ως μοι δοκεί είναι άριστα·

ίσια θα ειπώ και καθαρά την ομιλίαν όλην,
καθώς φρονώ και ασάλευτη θα μείν’ η θέλησίς μου,
ώστε να μην προσκλαίεσθε καθήμενοι σιμά μου.
Ότι μου είναι μισητός, όσο του Άδ’ οι πύλες,
κείνος που κρύβει άλλο στον νουν και άλλο στο χείλος έχει.
Και ό,τι εγώ κρίν’ ορθότερον θα ειπώ

Μετάφραση Ι. Πολυλά



Η αιτία (Παμμήτωρ Νυξ)


Οι ποιητές γεννιώνται νύχτα.

Ακόμη και οι ποιητές των όλων...


Την ειδε. Γύρισε το κεφάλι του στον ουρανό και την είδε. Αρχικά δεν το πίστευε, μα ούτε και μετά το πίστευε πάλι! Αρχικά γιατί δεν το περίμενε και μετά γιατί δεν ήταν όπως την περίμενε.

Η έμπνευση του, η μούσα του πετούσε ανάμεσα στ’ αστέρια...

Οχι σαν διαστημόπλοιο, όχι σαν άγγελος μα σαν γριά μάγισσα επάνω σε σκουπόξυλο. Και όσο έβλεπε καλύτερα τα ξεβαμμένα της μαλλιά, τα μισοτριμμένα της ρούχα, το θλιβερό καπέλλο, τα ξυπόλητα πόδια τόσο πιο σίγουρος αιαθανότανε πως δεν είχε γελαστεί. Αυτή ήταν, του άρεσε-δεν του άρεσε, αυτή ήταν η μούσα του.

Το μόνο που δεν καταλάβαινε ήταν αυτό το μικρό σπιτάκι στην άκρη του κονταριού της σκούπας. Ηταν ένα μικρό σπιτάκι με μιά μικροσκοπική αυλίτσα και εκεί δυό ακόμα πιό μικροσκοπικά ανθρωπάκια να παλεύουνε και να βγάζουνε τα μάτια τους. Κοιτώντας πιό καλά τους αναγνώρισε ήταν ο ρίτσος κι’ ο καβάφης που παλεύανε ποιος θ’ ανεβεί πρώτος στο κυπαρίσσι της αυλής.

Οι κάμπιες κατηφορίζανε ήδη από αυτό και διέσχιζαν τα πράσινα πλακάκια της αυλής γυρεύοντας λίγο χώμα. Το φεγγάρι του ουρανού έγινε το φεγγάρι της μικρής αυλής, προσαρμόστηκε στον καινούργιο του ρόλο, τ’ αστέρια συμπυκνώθηκαν κι’ έλαμψαν ακόμη περισσότερο στον μικρούλη ουρανό της αυλής. Ηταν μια όμορφη εικόνα αλλά η μούσα του δεν φαινόταν πια. Σύννεφα κάλυψαν τον υπόλοιπο ουρανό, το σπιτάκι άρχισε να φαίνεται σαν φάτνη κι΄ο ρίτσος με τον καβάφη σαν δυό μικροί χριστούληδες. Υπήρχαν πολλά άσπρα προβατάκια τριγύρω κι’ ενα μικρό μαύρο αφιερωμένο στον Ποσειδώνα. Ισως να υπήρχε κι’ ένας γάϊδαρος, δεν φαινότανε καλά - ήταν πολύ χοντροί οι μάγοι. Γύρω γύρω από τη φάτνη όμως δεν πετούσαν αγγελάκια αλλά μικρές μάγισσες με σκουπόξυλα. Μα καμμιά τους δεν ήταν η μούσα του, ήταν εντελώς σίγουρος αυτή την φορά.

Πιό πέρα οι κάμπιες άρχισαν να μεταμορφώνονται σε πεταλούδες.


Η αφορμή

( Η έννοια της ημέρας αλλά και της νύχτας προκαλούνται από την περιστροφή της γης )


Θεωρώ κορύφωση της ανθρώπινης δημιουργίας τις όπερες. Στην προσπάθεια να απολαύσω την όπερα απ’ όλες τις πλευρές προσπάθησα να προσεγγίσω την δημιουργία ενός θεατρικού έργου, την δημιουργία ενός διηγήματος και την μετατροπή του σε λιμπρέττο καθώς και την σύνθεση τραγουδιών. Στην προσπάθεια αυτή προέκυψαν τα ποιήματα που θα βρείτε στο παρόν πόνημα.

Δεν αποτελούν φυσικά μιά ενότητα αλλά ένα περίπατο στο χώρο της ποίησης. Σ’ ολόκληρο το χώρο, της ρίμας, του τραγουδιού, του συμπυκνωμένου πεζού.

Γιατί το ένα βοηθάει τ’ άλλο. Γιατί έτσι εκφράζεται καλύτερα και πιό πηγαία αυτό που έχει μέσα του ο δημιουργός, αντί να προπσπαθεί να το εντάξει σε κάποια φόρμα.

Ασχολήθηκα σχεδόν με όλα τα είδη ποίησης. Οι διαφορές στα βασικά είδη είναι μικρές : στο πεζό το πας εσύ, στη ρίμα σε πάει η ομοιοκαταληξία, στο τραγούδι σε πάει η μελωδία που φαντάζεσαι. Ισως όταν σε πάνε να «βγαίνει» πιό προσωπικό από το να το πηγαίνεις εσύ.

Αβυσσος οι σκέψεις του ανθρώπου. Οταν κάποιες μπορέσουν να βγούνε στο χαρτί, νέες ιδέες και συναισθήματα προκαλούνται στους αναγνώστες. Αυτή είναι η προσφορά του ποιητή.




Αντί προλόγου

από το Αλφα έως το Ωμέγα

Αν
Βρεθούν
Γραφιάδες
Δύσπιστοι
Ενώ
Ζωηρές
Ηττοπαθείς
Θρασύτατες
Ιστορίες
Καταγράφεις
Λατρεύοντας
Μια
Νεα
Ξαφνιάζουσα
Ομορφη
Ποίηση
Ρώτα
Σιγά
Τους
Υψηλόφρονες
Φρακοφορεμένους
"Ψάχνεστε
Ωρα ;"


Καλή σας ανάγνωση
gpoint

.

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009

Χιουμοριστικά με ρίμα




ΚΩΛΕΤΤ
Ατυχήσαν διαδικτυακόν (ιντερνάσιοναλ) ρομάντσο

Μιά μέρα εις το Ιντερνέτ
Γνωρίστηκα με τη Κωλέτ
Τουρκάλα, διάβαζε Χουριέτ
Και έβλεπε μονάχα ΝΕΤ

Εις το χωριό της φρόντιζε, μονάχη μιά γελάδα
Και γνωριμίες ήθελε, να κάνει στην Ελλάδα

Αρχίσαμε με τα ιμέϊλ
Να σχολιάζουμε Κουρτ Βέϊλ
Να λέμε γιά τον Τσιπ και Ντέηλ
Γιά παραμύθια και γιά τέϊλ

Γράφω «διαβάζω Λάρρυ Κουλ
Ακούω τραγούδια του Σουγιούλ
Στο θέατρο το παίζω κουλ
Θέλω να πάω Ισταμπούλ»

Γράφει «εγώ χανούμ μπουρέκ
Τρώω της σοκολάτας κέ(ι)κ
Με λίγο παγωτό εκμέκ
Θέλω να πάω στο Κεμπέκ»

Είδα πως μεσ’ στις διαφορές
Κοινές χαράσσονται γραμμές
«Ας διώξουμε τις εμμονές
Γείτονες είμαστε, μαθές»

Συμφώνησε με μιά λαχτάρα
«Είμαι», μου γράφει, « μιά κουκλάρα
Πίνω το γάλα απ’ τη καρδάρα
Κτενίζομαι χωρίς τσατσάρα»

«Μη το τραβάμε πιό πολύ
ταξίδι κάνω αστραπή
η σχέση η ιμελιακή
να γίνει πιό προσωπική»

Μου γράφει «έρχομαι πρωΐ
Μ’αεροπορική γραμμή
Την Τουρκ Χαβά Γιολαρί
Θα είσαι άραγε εκεί ;»

Της έδωσα ένα ραντεβού
Εις την πλατεία του Συγγρού
Μου γράφει «έρχομαι ντουγρού
Γιά σένα εγώ πάω παντού»

Ξεσκόνισα τα τουρκικά
Που ήξερα από παλιά
«Χος γκελντίν, μπρε φουκαρά»
Μα και στη τσέπη μπιτ παρά

Το φίλο τόνε λεν γιαβρούμ
Τη φιλενάδα γκιούλ χανούμ
Και το παζάρι γιουσουρούμ
Να κάνω εντύπωση να’ ουμ'

Το φαγητό, ατζέμ πιλάφι
Και τη παρέα μας σινάφι
Το τραπεζίτη λεν σαράφη
Κιτάπια λέν’ αυτά που γράφει»

Μα κι’ η Κωλέτ στη διαδρομή
Τη γλώσσα την ελληνική
Μελέταγε πάρα πολύ
Να κάνει εντύπωση καλή

«Παιδί το λένε το τσογλάν
Και παλαμίδα το καλκάν
Μπρέ Ελληνάρα τον Γιουνάν
Και στεναχώρια το αμάν

Αποθηκούλα το ντουλάπι
Τον άτακτο τον λεν ζουλάπι
Μαυρούλη λένε τον αράπη
Και καταπότιον το χάπι

Εδώ θα πρέπει να σταθώ
Και να προσέξω όσο μπορώ
Γιατί μπορεί να εκτεθώ
Το θέμα είναι εθνικό

Το σεξ, το μη κανονικό
το λένε οθωμανικό
εμείς το λέμε ελληνικό
μη πάει ο νους σας στο κακό

αλλά μπορεί να μπερδεφτούμε
όταν την άκρη πά’ να βρούμε
ερίζουν οι ιστορικοί
γιά την ονομασία αυτή»

Αμέσως στέλνει μήνυμα, από το κινητό της
Και τοποθέτηση ζητά, από το σύντροφό της

«Λοιπόν εγώ θα το τολμήσω
Κάθετα να το διευκρινήσω
Και έρχομαι να σε ρωτήσω
Γιά τη προσέγγιση από πίσω

Οταν προβείς σε συνουσία
Δίνεις μεγάλη σημασία
Εις την σωστήν ονομασία
Η είσαι σκέτη αφασία ;»

Οταν το είδα στην οθόνη
Και με το βλέμμα να θολώνει
Αισθάνθηκα στο παντελόνι
Όλο το σώμα να ιδρώνει

Τι άραγε θέλει να πει
Και μου μιλά γιά το πιπί
Μεγάλη νοιώθω εγώ ντροπή
Να με νομίζουν απρεπή

Δεν θέλω νάχω φλυαρίες
Μα ούτε κι’άλλες ιστορίες
Με όσες άσεμνες κυρίες
Εχουν ακόμα απορίες

Λοιπόν κτυπώ στο κινητό
Ο,τι νομίζω εγώ σωστό
Στο ερώτημα δεν απαντώ
Αλλά της λέω ένα ρητό :

«Ανοίξατε το λεξικό
-να είναι ευρωπαϊκό-
Και βρείτε το κανονικό
Όνομα πούχει το ...κοκό

Δεν είναι τούρκου ισμαήλ
Ούτε του έλληνα του μπίλ
μα απ’ τη χώρα του Δανιήλ
προέρχεται , το Ισραήλ

Και ίσως καταλάβετε στον ρουν της ιστορίας
Πως δεν θα γίνει ένωση Ευρώπης και Τουρκίας»

Βουκολικόν


Τις διακοπές στη θάλασσα βαρέθηκα γιά λίγο
κι' είπα να πάρω τα βουνά, τα όρη να ξεφύγω
να δω βουνίσιους άνθρωπους, αθώους εις τα ήθη
και να αλλάξω, ρε αδερφέ, γιά λίγο απ' τα συνήθη

Στης επαρχίας βρέθηκα ένα ερημοχώρι
από αυτά που αγνοούν τι είναι το βαπόρι
μα και το αυτοκίνητο μπροστά τους όταν δούν
φέρνουν κριθάρι και σανό να το περιποιηθούν

Εκεί λοιπόν θα έπρεπε τη νύχτα να περάσω
και των κοριών το τσίμπημα ίσως να δοκιμάσω
ρωτώντας γύρω, μούπανε να πάω στου Μποχόρη
πούχε ζαγάρια, πρόβατα, είχε και μία κόρη

Τη πόρτα χτύπησα δειλά, μ' άνοιξε ο νοικοκύρης
μούδειξε το δωμάτιο και μούπε "Δω θα γείρεις
και κοίτα να μη φοβηθείς τη νύχτα αν ακούσεις
φωνή απ' ένα φάντασμα, είναι της εκλιπούσης"

Κοιμόμουνα ανάλαφρα, ολίγον τι σκιαγμένος
όταν ακούω χτύπημα στη πόρτα επισταμένως,
του νοικοκύρη ήτανε η κόρη αγριεμένη
πως ένα παλιοφάντασμα στη κάμαρά της μπαίνει

"Ελάτε σας παρακαλώ" μου είπε με αντάρα
"Αμα σας δει το φάντασμα θα πάρει μιά τρομάρα"
Τη κόρη ακολούθησα στη κάμαρά της μόνος,
ανέκαθεν με συγκινεί των αλλωνών ο πόνος

Φορούσε ένα νυχτικό διάφανο και πασούμια
στο κομοδίνο ανοικτό ένα κουτί λουκούμια
"Πάρτε ένα σας παρακαλώ, πρώτη φορά στο σπίτι
να γλυκαθείτε" κι' ύστερα επήγε στο φεγγίτη

Κρεμάστηκε έξω η μισή και κοίταζε επάνω
"Εκεί είναι το φάντασμα πέστε μου τι να κάνω;"
Ούτε και γω δεν ήξερα τι έπρεπε να πράξω
ώστε το παλιοφάντασμα, αμέσως να τρομάξω

Το αίτημά της μ' έβαλε σε προβληματισμό
το λουκουμάκι έφαγα μέχρι να το σκεφτώ
προσέχοντας στο πάτωμα να μη μου πέσει σκόνη
"Ελάτε και το φάντασμα θα με νομίζει μόνη !"

Πλησίασα λοιπόν εκεί, αλλά στενά τα μέρη
επάνω της ακούμπησα , μου έπιασε το χέρι
Εσκυψα γιά να δω και' γω, τι γίνεται επάνω,
κολλάω εις τη πλάτη της και το μυαλό μου χάνω

Την ώρα που τα μάτια μας ψάχνανε στο σκοτάδι,
το φάντασμα γυρεύοντας πούβγαινε κάθε βράδυ
η κόρη που στο όνομα ήταν Βασιλική
αποφασίζει ξαφνικά να γίνει τολμηρή

Το νυχτικό της σήκωσε, μ' έπιασε από το χέρι
και το δικό μου οδηγεί στα τρυφερά της μέρη
και κει που το παλεύαμε "βάστα Βασιλικούλα"

του κυρ-Μποχόρη η φωνή "Τι κάνεις μωρή τσούλα ;"

Χαμηλωμένο σώβρακο, λυμένο παντελόνι
κι' ο κυρ-Μποχόρης πίσω μου το όπλο να σηκώνει
τρέχω να φύγω να σωθώ, σφαίρες γυρίζουν γύρω
είμαι σα βάρκα στ' ανοιχτά που έχασε το πίρο

"Μη σκιάζεσαι, ειν' άσφαιρες" ακούω μια φωνή
γυρνώ και βλέπω τη μικρή να με ακολουθεί

με τα μαλλιά της ξέπλεκα, το νυχτικό στη μέση
"Γύρνα να το τελειώσουμε ή μήπως δεν σ' αρέσει ;"

Λίγο αμφιταλαντεύτηκα, γλυκό ήταν το κορμί της

στον σκοτεινό τον ουρανό, ένας λαμπρος κομήτης
οι σφαίρες σταματήσανε, δεν θάχε άλλο φυσίγγι
μα τότε τρώω μιά πετριά, δεξιά, μες το μηνίγγι

Με πήρανε τα αίματα, σκούζει η Βασιλικούλα
χέστηκ' ο γέρος, κρυφθηκε σε μια αποθηκούλα
με τα φιλιά της προσπαθεί τον πόνο μου να γιάννει
"Δεν θα μας κυνηγάει κανείς, αν βάλουμε στεφάνι"

Καθόλου δεν το σκέφτηκα, πήδηξα μεσ' στ' αμάξι
και έφυγα από το χωριό λίγο προτού χαράξει
σοφώτερος αισθάνθηκα από τις εμπειρίες
όπου προσφέρουν αφειδώς βουνίσιες επαρχίες.

Ειν' άγρια τα πράματα εκεί στα ορεινά
πάρα πολύ διαφέρουνε απ' τα θαλασσινά
ποτέ μου δεν μου έτυχε σαν ήμουν με γοργόνα
στη κεφαλή μου να δεχτώ κτύπημα από κοτρώνα

Ούτε ποτέ μου μίλησε νεράϊδα για στεφάνι
όταν μαζί μου ήθελε το κέφι της να κάνει
και αχινό σαν πάτησα, δεν έβγαλα κραυγή
αν με νεράϊδα απαντηθείς σου κόβεται η φωνή.

Την πρύμνη,΄πλώρη έκανα, πίσω  ολοταχώς 
λουκούμι να μην ξαναδώ ορκίστηκα ο φτωχός
έχει μεζέδες νόστιμους στης θάλασσας τα βάθη
μα και γοργόνες έμπειρες στου έρωτα τα πάθη


Τρίτη, 12 Μαΐου 2009


Αι δύο επαρχιωτοπούλαι εν τη παρελάσει

.

Ο έφεδρος κι' ο μόνιμος.





- Μαρήηη...Τήρα τα φανταράκια μας του βήμα πως βαστούνε !!
- Τηράου, αλλά ποιός τσ' έμαθε μι μπρίο να πιρνούνε ;;
- Ιιιχ, να τους ο Λιάκους μου, πρώτη γραμμή μι χάρη !!
- Αχ νά τους κι' ου λοχίας μου, λιβέντης, παλληκάρι!
- Αυτούνοι στην πατρίδα τους θα δώκουνε του αίμα !
- Χρειάζουνται ικπαίδευση, τούτου δεν είναι ψέμα !
- Τούτνοι θα φύγουν τον οκτρό, ωσάν θα κάμνουν γιούργια!
- Απ' τουν λοχία μάθινε κόλπα γερά, πανούργα
- Αχ σκέπτουμαι τουν Λιάκου μου κι΄ου ύπνους δεν μι παίρνει
- Αχ, μάνα μου, ου λοχίας μου, ιπάνω μου σαν γέρνει...
- Ναι, του ιφέδρου ζήτου του, γι' αυτούν' κι τη ζωή μου !
- Κι του ιφέδρου ζήτου του, ζήτου και του μουνίμου...



Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2008

Το ερωτικόν ελιξήριον της Ζαφείρας


Γονική συναίνεση επιθυμητή


Προκομέν’ μου Ζαφείρα, που σι βρήκα κι σι πήρα




Μπαίνου μεσ’ στου ιντερνέτι
Καθι μέρα του προυΐ
Γλιέπου ιέμουρφες γυναίκ’ς
Πόχουν βγάλει του βρακί

Στήθια τρουφαντά, μιγάλα
Σώματα ικπληκτικά
Μετά γλιέπου τη Ζαφείρα
Μι γαλάζια νυχτικιά

Αχ, να τσ’ έμοιαζ’ η Ζαφείρα
Στου κορμί μα κι στη(μ) πείρα
Του χουριό θενάταν πόλιη
Κι η δ’ λειά γιουρτή κι σκόλιη
 

Μα η Ζαφείρα ούλη μέρα
Στην κουζίνα αραχτή
Δεν κατέχει ινός άντρα
Τι ζητάει η ψυχή

Αχ, ισείς σεξ ιν δε σίτυ
Κι’ ιγού σεξ στου νιρουχύτη
Όποτε πλένιει τα πιάτ’
Τηνε ουρμάου στα γεμάτ’

Οταν τρίβει μι σφουγγάρι
Λίγδες βγάνιει κι βρουμιές
Και του πίσου σύστημά τσι
Παίρνει θέσεις μαγικές

Στα ουράνια μι πηγαίν’
Αμα τρίβει το ταψί
Δυνατά κι μι του συρμα
Για να φύγει του πουρί

Μετά στρώνει το τραπέζι
Και το μάτι πάλε μ’ παίζει
Μα μπορείς με τη Ζαφείρα
Νάχεις άλλη μία γύρα ;

Αμα σ’ έφυγε η πρώτη
Γινετήσια ουρμή
Τη Ζαφείρα πλησιάζ’ς
Κι μυρίζει σαν τυρί

Ζιβανςσύ δεν ξέρει τι’ ναι
Του καλό μυρωδικό
Ούτε ξέρει να φορέσει
Ιένα ισώρρουχο σουστό

Στίβα άπλυτα τα πιάτα
Πρέπει πάλε να μαζέψ’
Κι’ όταν πιάσει να τα πλένιει
Ιευτυχία να γυρέψ’


Παρασκευή, 24 Αυγούστου 2007


Οδηγός (κατόπιν εορτής) προς υποψηφίους

Κόπηκες απ' τη λίστα; Πάντα υπάρχει λύση!

Οι εκλογές διεξάγονται
δεκάξη Σεπτεμβρίου
αλλοίμονο στα πρόβατα
που εξήλθαν του μαντρίου
την θέση τους την έχασαν
στων εκλογών τη λίστα
το έργο παρακολουθούν
πρώτο τραπέζι πίστα

Αντιμιλάς στον πρόεδρο
τον αρχηγό, τον ένα;
Μαύρο σκοτάδι σ' έφαγε
όλα κανονισμένα
κανένα να μη προσεχτεί
κουσούρι σ' αρχηγό
ει δυνατόν, ν' απαλειφθεί
στο βιογραφικό.

Αν αντιθέτως τον υμνείς,
συχνά τον προσκυνάς
θα είσαι υποψήφιος
όπως και ο τουρνάς
ή στη κορώνη αν έτυχε
να έχεις ένα μπάρμπα
θέση στο ψηφοδέλτιο
θα βρεις σα βαναμπάρμπα

Αν πάλι το αισθάνεσαι
το ύψιστον καθήκον
πως η πατρίδα σε καλεί
τότε είναι προσήκον
υπηρεσίας προσφορά
στη διάθεση της θέτεις
-στο επικρατείας φυσικά-
σαν μουσικοσυνθέτης

Το κρίσιμον των εκλογών
αν δεν κατανοείς
ποιόν των υποψήφιων
μη καταμαρτυρείς
η διαλογή τους έγινε
σαφώς πολιτικά
μη το μπερδεύεις αφελώς
επί-κοινωνιακά

Αλλά μην απελπίζεσαι
μαύρο μη βάζεις βέλο
στην τρικυμία τη πολλή
τον καπετάνιο θέλω.
Υπάρχει λύση σίγουρη
θα πάρει λίγο χρόνο
όμως θα έρθει η στιγμή
γι' αυτό σε βεβαιώνω

οταν θα έλθουν εκλογές
κρίσιμες να μην είναι
αλλά θα είναι μοναχά
διά το θεαθήναι
τότε σ' αυτές θα κατεβεί
το κόμμα το καλό
το μόνο πούχει πρόγραμμα
σούπερ διαφυσικό

εκεί οι υποψήφιοι
προσόν θέλουνε ένα
βιβλία των διαφυσικών
να έχουν διαβασμένα
γιά κάθε ένα πρόβλημα
θάχουν χιλιάδες λύσεις
αδύνατο την εκλογή
αυτή, να μη κερδίσεις

6comments:











meril είπε...
Ά ντε ντε κατέβα αρχηγός των διαφυσικών....(ελπίζω να μην παρεξηγείς...)










gpoint'sbreeze είπε...
Ευχαριστώ, μέριλ...στις πρώτες ΜΗ ΚΡΙΣΙΜΕΣ εκλογές...αν ο λαός το ζητήσει...δεν θα αρνηθώ το καθήκον μου










meril είπε...
Mη με ξεχάσεις στην κατάρτηση του συνδιασμού










gpointofview είπε...
Στο επικρατείας και σε εκλόγιμη θέση φυσικά, αγαπητή μου










Ανώνυμος είπε...
Οι εκλογές ποτέ δεν είναι κρίσιμες επομένως, τί κάθεσαι! You got the point, gpoint, after all! Ο ανώνυμος Παναγιώτης










gpointofview είπε...
Α! Τι είπε !Θα το μαρτυρήσω στον Γιωργάκη και τον Κωστάκη κι' αλλοίμονό σου Παναγιώτη

Δευτέρα, 07 Απριλίου 2008


O πολυγραφώτατος και το πρόβλημά του



Νεάζων γέρος συγγραφεύς
Διάγει κατά μόνας
Γράφων αριστουργήματα
Αφθαρτα στους αιώνας

Των έργων του ο πληθυσμός
Συνέχεια αυξάνει
Κι’ αδυνατεί ο δύσμοιρος
Σε τάξη να τα βάνει

Του λείπει μία γραμματεύς,
Μιά σύζυγος, μιά φίλη
Μία γυναίκα σύντροφος
Το φως της ν’ ανατείλει
Και ν’ αναλάβει παρευθύς
Να βάλει μία τάξη
Στα τόσα αποσπάσματα
Που έχει ξεπετάξει

Σκόρπια μικρά διηγήματα,
Ποιήματα, νουβέλλες
Και ό,τι άλλο εκφράζουνε
Του κεφαλιού του οι τρέλλες
Κομμάτια σε μικρά χαρτιά
Ατάκτως ερριγμένα
Ακόμα και σε φάκελλους
Ποιήματα γραμμένα
Προσμένουν πνεύμα θηλυκό
Σε τάξη να τα βάλει
Το πρακτικό της το μυαλό
Συμπέρασμα να βγάλει
Απ’ όλο αυτό τον συρφετό
Επέων πτεροέντων
Των νοημάτων τελικώς
Κατακρεουργηθέντων

Σύντροφος μόνο ή γραμματεύς
Ή μήπως και τα δύο ;
Ουδόλως τον απασχολεί
Κι΄αναφωνεί με μπρίο :
Ω, έλα πλέον, μην αργείς
Φως ιλαρόν και δόξα
Πριν στη σοφή του κεφαλή
Επικρατήσει η λόξα


1 comments:











Μιχάλης είπε...
Μου θυμίζει την αυτοβιογραφία του Σουρή "Η ζωγραφιά μου".

Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2008


Η μικρά απομεμακρυσμένη (εις τον Νότο) ποιήτρια


Σχολιασμός της επικαιρότητας

Τις τελευταίες μέρες πολλοί πολίτες (κι' εγώ) ταλαιπωρήθηκαν από γρίππη. Ταλαιπωρείται όμως και η χώρα από το πρόβλημα της ονομασίας της Π.Γ.Δ.Μ.
Παρατηρώντας ότι η Ελλάδα δεν έχει προτείνει συγκεκριμμένο όνομα αλλά κάτι συγκεχυμένες απόψεις περί γεωγραφικής και εθνολογικής Μακεδονίας απέναντι σε εξ ίσου συγκεχυμένες απόψεις των Ευρωπαίων περί του αυτού θέματος, κατέληξα ότι το όλον θέμα θυμίζει κριτική ποίησης όπου ο καθένας βλέπει ότι θέλει (ή τον συμφέρει) να δει.
Και φυσικά η Ελλάδα παλεύει γιά το δικό της δίκαιο μέσα στην Ε.Ε.

Αλληγορικά και έμμετρα

Η μικρά απομεμακρυσμένη (εις τον Νότον ) ποιήτρια


Το χαλεπόν των ημερών
Νομίζω πως παρήλθε
Της γρίππης ο κακός ιός
Ηλθ’ είδε και απήλθε

Μικρή ζημιά μου έκανε
Στων στίχων την πλοκή
Και πήγε νοτιώτερα
Εις την Ανταρκτική


Οπου υπάρχει μιά μικρά
Ποιήτρια αραγμένη
Και στιχουργεί ανελλιπώς
Το Νόμπελ περιμένει

Γράφει ποιήματα πολλά
Γιά μύγδαλα και φλούδες
Και εύχεται οι ελπίδες της
Δεν θάναι πάντα φρούδες

Το χέρι της σαν κουραστεί
Και διάλειμα βιώνει
Μπροστά εις τον καθρέπτη της
Με πάθος σημειώνει

- Ναι, είμαι η καλύτερη
Εις την Ανταρκτική
Στις άλλες χώρες με κτυπά
Η κούφια κριτική

«Το μέτρο κάπου χάνει εδώ»
«Σου φεύγει ο ρυθμός»
« Η λέξη ειν’ αδόκιμη»
- Αχ θεέ μου, τι καϋμός

Να μη καταλαβαίνουνε
Της ποιητρίας οίστρο,
Όποιος αέρας κι’ αν φυσά
Εγώ τον λέω μαΐστρο

Τι θέλουν το συντακτικό
Και η γραμματική
Εις της ποιήτριας μπροστά
Την φοβερή ορμή ;

Ω, κοινωνία άδικη
Συνθλίβεις τα όνειρά μου
Ζηλεύουνε οι κριτικοί
Τ’ αριστουργήματά μου

Ποιητικώς είν’ άσχετοι
Δεν παίρνουνε χαμπάρι
Της ποίησής μου τον ειρμό
Που ο διάολος να τους πάρει

Αντί να υποδέχονται
Μετά βαΐων, κρίνων
Τα ποιήματά μου θεωρούν
Αντάξια πιγκουΐνων

Μα τούτο είναι άδικο
Αμέσως καταγγέλλω
Οπου σταθώ κι’ όπου βρεθώ
Ποιήματα ν’ απαγγέλλω

Σαν τον Ορφέα γύρω μου
Μαζεύονται με χάρη
Φάλαινα, ρέγγα κι’ αετός
Θαλάσσιο λιοντάρι

Φώκια, αρκούδα πολική
Και άλλα ζωντανά
Σαν μαγεμένα κάθονται
Κι’ ακούν προσεκτικά

Διότι ουδόλως υστερούν
Καλού αισθητηρίου
Τα ζώα και τα πετεινά
Του νότιου ημισφαιρίου

Ούτε τα ψάρια υστερούν
Οπου φωνή δεν έχουν
Ν’ ακούνε και της κριτικής
Την τέχνη την κατέχουν .

Κυριακή, 15 Απριλίου 2007


Το Πάσχα του Δημοσίου Υπαλλήλου

Δώρο του Πάσχα δόθηκε αρκούντως μειωμένο
Μόνο επί του βασικού και φορολογημένο
Το όνειρο γιά διακοπές εις την αλλοδαπήν
Ανώμαλα προσγειωθέν πήρε αναβολήν

Τις τρύπες να βουλώσουμε που λέει κι’ ο λαός
Τον άλλο χρόνο αλλοδαπή, αν έχει ο θεός
Φέτος εδώ και στριμωχτά το Πάσχα στην Αθήνα
τουλάχιστον από φαϊ, θα τη περάσω φίνα

Ομως

Το Πάσχα που επέρασε δεν ήτανε σαν τ’ άλλα
Απ΄τις ορμόνες τα αυγά ήτανε πιό μεγάλα
λεπτόφλουδα με άρωμα ωσάν του πετρελαίου
να μην εγείρουν όρεξη ούτε του πειναλέου

Γιά το τυρί πιά τι να πώ, λευκό αλλοδαπής
Η φέτα μας κατήντησε είδος εισαγωγής
Ασβέστης τυροποιηθείς δήθεν εις την Δανίαν
Πολλάκις αφαλμυρισθείς εις την βιομηχανίαν

Μαρούλι σαν αδιάβροχο απ΄τη πολλή σκληράδα
Και κρεμμυδάκι πράσινο από τη Μανωλάδα
Να πλέκεις ψάθες σταυρωτά γερές γιά πολυθρόνες
Ή να ψαρεύεις με αυτό θαλάσσιες χελώνες

Ντομάτα η βασίλισσα στο γιορτινό τραπέζι,
Τη γεύση και την όσφρηση με χάρη περιπαίζει,
Κάτι θυμίζει αμυδρά, το κόκκινο της χρώμα
Δύο πηρούνια στράβωσε, να καρφωθεί... ακόμα

Τα σφάγια εις την πυράν φύλου ακαθορίστου
Πεθύμησα τα ντόπια τα κρέατα του Αρίστου
Που μας τα έφερνε Λαμπρή, από τη Καλαμπάκα
Κι’ οχι τα εισαγόμενα του καθενός μαλάκα

Μα που να τάβρεις πιά αυτά, λίγα και γιά τους λίγους
Που τ’ ακριβοπληρώνουνε ανευ δέους και ρίγους
Και γιά τη πλέμπα τη πολλή, αρνάκι Ζηλανδίας
Καταψυγμένο πρόσφατα, προ εικοσαετίας

Και ύστερα αποψυχθέν διά της γνωστής μεθόδου
Μα... καταλλήλως σφραγισθέν στο τέρμα μιάς παρόδου
Αρκούντως αντιβιωθέν γιά λόγους ασφαλείας
Και προστασίας της «κοινής» δημόσιας υγείας

Η ποιότητα , η ποιότητα, ανεξαρτήτως πόρων
Μοναδικός αυτοσκοπός των τίμιων εμπόρων
Των τίμιων παραγωγών, ανευ φυτοφαρμάκων
Της αγορανομίας μας, άνευ αστυφυλάκων

Και

Ολοι οι μεγαλέμποροι στης Πασχαλιάς τα είδη
Τεστάρανε τα κρέατα, ελέγξαν το κρεμμύδι
Διαπίστωσαν επάρκεια και πτώση των τιμών
Και ανεχώρησαν ευθύς στο ...εξωτερικόν

Πρωτοδημοσιεύθηκε στο www.logokipos.gr την 14-04-07

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2009

(Προφητικόν !! )

(Από τα πολλα που μούχεις καμωμένα, δεν σε θέλω πιά, δεν σε θέλω πιά
Τα σωθικά μούχεις μαυρισμένα, δεν σε θέλω πιά, δεν σε θέλω πιά... )




Κουρασμένος από την δωδεκαετία στην προεδρία του κόμματος εδήλωσεν ο πρωθυπουργός.
Βέβαια όλες δηλώσεις αναιρούνται, αλλά πάντα κάτι μένει
Κουράστηκες Κωστάκη μου, στης χώρας το τιμόνι
Σαν νάσουν υπηρέτρια που όλο σιδερώνει
Όλα σου τα φορτώσανε οι υπουργοί με τέχνη
Λες κι’ είσαι ο μύλος ο καλός που όλα τα αλέθει

Ξέρεις, η διακυβέρνηση της χώρας πάντα μοιάζει
Σε μια οικιακή βοηθό, με σκέρτσο και με νάζι
Που ξέρει το σιδέρωμα - πάντα το κατορθώνει -
Στις πλάτες του αφεντικού έξυπνα να φορτώνει

Την έπαθες Κωστάκη μου, ήτανε κούφια η ώρα
Που πήρες για οικιακή βοηθό, μία, την λέγαν Ντόρα
Και πίστεψες με αφέλεια πως θα σου σιδερώσει
Όλα τα ασιδέρωτα που ήταν μια στοίβα τόση!

Τώρα έχεις το σίδερο προέκταση στο χέρι
Και σιδερώνεις το πρωΐ, μα και το μεσημέρι
Όλη τη μέρα όρθιος, πιστός εις το καθήκον
Ναναι όλα ατσαλάκωτα στου κόμματος τον οίκον

Κουράστηκες Κωστάκη μου, να είσαι στο τιμόνι
Να βλέπεις ότι έφτιαξες αμέσως να στραβώνει
Αστα λοιπόν και πήγαινε λιγάκι πάρα πέρα
Μήπως και δούμε οι καψεροί νάρχεται άσπρη μέρα

Δευτέρα, 02 Μαρτίου 2009


Περί λίφτιν προσώπων και κτιρίων

Στην φωτό η Β.Β. τ0 2002 σε ηλικία 68 ετών




Fake people

Νέα μόδα εις το κλεινόν άστυ η επικάλυψις της προσόψεως των προς αναπαλαίωσιν κτιρίων μετ' οθόνης πανίνης απεικονιζούσης το ποθούμενον αποτέλεσμα. Οπου δε αύται συναγελάζονται δημιουργούν αίσθησιν "fake city".

Ισως η δημιουργία ενός "χριστιανικού φερετζέ" με την απεικόνισιν της Αλίκης Βουγιουκλάκη π.χ. να έλυε περισσότερα προβλήματα από όσα τυχόν εδημιούργει ...

Εξυπακούεται ότι μετά την επιτυχίαν το εγχείρημα θα ηδύνατο να δοκιμασθεί και επί του ανδρικού πληθυσμού της χώρας.



Εξ Animalera(*) ορμώμενος
και fake city σκεπτόμενος
fake pεople προτείνω
στον χειρούργο το Ντίνο
πλαστικής χειρουργό
και μορφής δημιουργό
εις κυρίας σεπτάς
όπου ο χρόνος σεβντάς.
Θα ηδύνατο τάχα
με μιά μάσκα μονάχα
επί όλης της μούρης
διώξει άχθος αρούρης ;
Διότι τι πιο σπουδαίον,
κυριών δη ωραίων
φάτσαν ν' αναδομήσει
όπως θα επιθυμήσει ;
Επί μεν προσωπείου
και δια τρόπου παντοίου
όλα είν' εφικτά
και σε λίγα λεπτά.
Επί δε του προσώπου
ώσπερ μύθος Αισώπου
το αποτέλεσμα παίζει
τον γιατρό ποιός τον χέζει
αν γιά λόγους υγιείας,
πιθανής αλλεργίας
πλαστικήν αρνηθεί
Αφροδίτης μορφή ;
Θα ηδύνατο ίσως
ν' αποφύγει το μίσος
μίαν μάσκα αναρτών
στο ανφάς κυριών
όπως άριστα πράττει.
με σοφίαν Σωκράτη
αρχιτέκτων γνωστός
των σπιτιών πλαστικός.


(*) O animalera είναι συμμπλόγγερ στην lifo.gr και συντάκτης του σχετικού άρθρου fake city απ' όπου και η παρακάτω φωτογραφία



Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2009


Ασπρα τσουλούφια στο μαλλί...

.
Αντιγράφω από το διαδίκτυο σχόλιο για την Αννα Παναγιωταρέα :


"Βέβαια τη θυμάμαι να δηλώνει καθηγητρια. Τί ακριβώς τελικά συνέβη? Επαιρνε συνέντευξη απ'το Μπαμπινιώτη και τον αποκαλούσε-μιλάμε για ξιπασιά ολκής!-κύριε συνάδελφε."





Τα συναδελφικά


Καθότανε ο Νεύτονας
κάτω απ' την μηλέα
και Φυσική συζήταγε
με Παναγιωταρέα

- Πές μου βρε Αννα να χαρείς
το μήλο αν θα πέσει ;
- Τι να σου πω βρε Ισαάκ
σε δύσκολη είμαι θέση


Να πάμε να ρωτήσουμε
τον θρυλικό Αυτιά
που σ' όλα τα ερωτήματα
ξέρει να απαντά

- Κοίτα βρε συναδέλφισσα
λέει ο Ισαάκ
με τον Αυτιά μπερδεύομαι
παθαίνω ενα τρακ


- Νεύτων, καλέ συνάδελφε
καθόλου μη φοβάσαι
και στη δική μου εκπομπή
στη πρώτη θέση θάσαι

να λύσουμε το πρόβλημα
περί της πτώσης μήλου
που δεν ελύθη σ' εκπομπή
άνκορμαν αντιζήλου!