Εναλλακτικές λύσεις !!

Αν προτιμάτε τα πεζά μπορείτε να βρείτε κείμενα της καθημερινότητας στο www.gerimitiis.blogspot.com
και πεζά-διηγήματα στο
www.gpointsnovel.blogspot.com

.

Τι δεν είναι και τι είναι η ποιηματοποίηση ;


Δεν είναι χώρος που προωθεί έμμεσα ή άμεσα διαφημίσεις.
Δεν είναι χώρος που θα σας προωθήσει σε άλλα μπλογκς.
Δεν είναι χώρος που θα σας υποχρεώσει ν' ακούσετε την μουσική που αρέσει στον δημιουργό του.

Είναι ένας χώρος που σέβεται την σκέψη και την ελληνική γλώσσα.
Είναι ένας χώρος που προσπαθεί να σέβεται τους επισκέπτες του και τον εαυτό του.

Εισαγωγή



Ποίηση


πρέπουσα και αρμόζουσα

που να κυλάει φυσικά και όχι παραφύσει


αισθαντική και έμμετρη

σατιρική και πρόζα

και ελαφρά και λόγια




Η τοποθέτησή μου
( Αιώνιος Αχιλλεύς )



Από την ραψωδία Ι της Ιλιάδας, αιώνια επίκαιρον εις τον κοινωνικόν και διαδικτυακόν κόσμον


χρή μεν δε τον μύθον απηλεγέως αποειπείν,
ήιπερ δε φρονέω τε και ως τετελεσμένον έσται,
ως μη μοι τρύζητε παρήμενοι άλλοθεν άλλος.
εχθρός γαρ μοι κείνος ομώς Αΐδαο πύληισιν
ός χ' έτερον μεν κεύθη ενί φρεσίν, άλλο δε είπηι .
αυτάρ εγών ερέω ως μοι δοκεί είναι άριστα·

ίσια θα ειπώ και καθαρά την ομιλίαν όλην,
καθώς φρονώ και ασάλευτη θα μείν’ η θέλησίς μου,
ώστε να μην προσκλαίεσθε καθήμενοι σιμά μου.
Ότι μου είναι μισητός, όσο του Άδ’ οι πύλες,
κείνος που κρύβει άλλο στον νουν και άλλο στο χείλος έχει.
Και ό,τι εγώ κρίν’ ορθότερον θα ειπώ

Μετάφραση Ι. Πολυλά



Η αιτία (Παμμήτωρ Νυξ)


Οι ποιητές γεννιώνται νύχτα.

Ακόμη και οι ποιητές των όλων...


Την ειδε. Γύρισε το κεφάλι του στον ουρανό και την είδε. Αρχικά δεν το πίστευε, μα ούτε και μετά το πίστευε πάλι! Αρχικά γιατί δεν το περίμενε και μετά γιατί δεν ήταν όπως την περίμενε.

Η έμπνευση του, η μούσα του πετούσε ανάμεσα στ’ αστέρια...

Οχι σαν διαστημόπλοιο, όχι σαν άγγελος μα σαν γριά μάγισσα επάνω σε σκουπόξυλο. Και όσο έβλεπε καλύτερα τα ξεβαμμένα της μαλλιά, τα μισοτριμμένα της ρούχα, το θλιβερό καπέλλο, τα ξυπόλητα πόδια τόσο πιο σίγουρος αιαθανότανε πως δεν είχε γελαστεί. Αυτή ήταν, του άρεσε-δεν του άρεσε, αυτή ήταν η μούσα του.

Το μόνο που δεν καταλάβαινε ήταν αυτό το μικρό σπιτάκι στην άκρη του κονταριού της σκούπας. Ηταν ένα μικρό σπιτάκι με μιά μικροσκοπική αυλίτσα και εκεί δυό ακόμα πιό μικροσκοπικά ανθρωπάκια να παλεύουνε και να βγάζουνε τα μάτια τους. Κοιτώντας πιό καλά τους αναγνώρισε ήταν ο ρίτσος κι’ ο καβάφης που παλεύανε ποιος θ’ ανεβεί πρώτος στο κυπαρίσσι της αυλής.

Οι κάμπιες κατηφορίζανε ήδη από αυτό και διέσχιζαν τα πράσινα πλακάκια της αυλής γυρεύοντας λίγο χώμα. Το φεγγάρι του ουρανού έγινε το φεγγάρι της μικρής αυλής, προσαρμόστηκε στον καινούργιο του ρόλο, τ’ αστέρια συμπυκνώθηκαν κι’ έλαμψαν ακόμη περισσότερο στον μικρούλη ουρανό της αυλής. Ηταν μια όμορφη εικόνα αλλά η μούσα του δεν φαινόταν πια. Σύννεφα κάλυψαν τον υπόλοιπο ουρανό, το σπιτάκι άρχισε να φαίνεται σαν φάτνη κι΄ο ρίτσος με τον καβάφη σαν δυό μικροί χριστούληδες. Υπήρχαν πολλά άσπρα προβατάκια τριγύρω κι’ ενα μικρό μαύρο αφιερωμένο στον Ποσειδώνα. Ισως να υπήρχε κι’ ένας γάϊδαρος, δεν φαινότανε καλά - ήταν πολύ χοντροί οι μάγοι. Γύρω γύρω από τη φάτνη όμως δεν πετούσαν αγγελάκια αλλά μικρές μάγισσες με σκουπόξυλα. Μα καμμιά τους δεν ήταν η μούσα του, ήταν εντελώς σίγουρος αυτή την φορά.

Πιό πέρα οι κάμπιες άρχισαν να μεταμορφώνονται σε πεταλούδες.


Η αφορμή

( Η έννοια της ημέρας αλλά και της νύχτας προκαλούνται από την περιστροφή της γης )


Θεωρώ κορύφωση της ανθρώπινης δημιουργίας τις όπερες. Στην προσπάθεια να απολαύσω την όπερα απ’ όλες τις πλευρές προσπάθησα να προσεγγίσω την δημιουργία ενός θεατρικού έργου, την δημιουργία ενός διηγήματος και την μετατροπή του σε λιμπρέττο καθώς και την σύνθεση τραγουδιών. Στην προσπάθεια αυτή προέκυψαν τα ποιήματα που θα βρείτε στο παρόν πόνημα.

Δεν αποτελούν φυσικά μιά ενότητα αλλά ένα περίπατο στο χώρο της ποίησης. Σ’ ολόκληρο το χώρο, της ρίμας, του τραγουδιού, του συμπυκνωμένου πεζού.

Γιατί το ένα βοηθάει τ’ άλλο. Γιατί έτσι εκφράζεται καλύτερα και πιό πηγαία αυτό που έχει μέσα του ο δημιουργός, αντί να προπσπαθεί να το εντάξει σε κάποια φόρμα.

Ασχολήθηκα σχεδόν με όλα τα είδη ποίησης. Οι διαφορές στα βασικά είδη είναι μικρές : στο πεζό το πας εσύ, στη ρίμα σε πάει η ομοιοκαταληξία, στο τραγούδι σε πάει η μελωδία που φαντάζεσαι. Ισως όταν σε πάνε να «βγαίνει» πιό προσωπικό από το να το πηγαίνεις εσύ.

Αβυσσος οι σκέψεις του ανθρώπου. Οταν κάποιες μπορέσουν να βγούνε στο χαρτί, νέες ιδέες και συναισθήματα προκαλούνται στους αναγνώστες. Αυτή είναι η προσφορά του ποιητή.




Αντί προλόγου

από το Αλφα έως το Ωμέγα

Αν
Βρεθούν
Γραφιάδες
Δύσπιστοι
Ενώ
Ζωηρές
Ηττοπαθείς
Θρασύτατες
Ιστορίες
Καταγράφεις
Λατρεύοντας
Μια
Νεα
Ξαφνιάζουσα
Ομορφη
Ποίηση
Ρώτα
Σιγά
Τους
Υψηλόφρονες
Φρακοφορεμένους
"Ψάχνεστε
Ωρα ;"


Καλή σας ανάγνωση
gpoint

.

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009

Ποιήματα ειδικής μορφής


(windspark)
Τρείς ήτανε, κανείς δεν ήτανε

Διαφυσική εκδοχή

Ονειρεύτηκα
τους τρεις σωματοφύλακες
σαν χαλασμένα ονόματα
τ' άδικο με τα σπαθιά τους να παλεύουν
φανατικά

Ονειρεύτηκα
τους τρεις σωματοφύλακες
ο ένας ήτανε ο Χάραμις
σαν τις σπαθιές του, τη ζωή του ξόδεψε
κυριολεκτικά

Ονειρεύτηκα
τους δυό σωματοφύλακες
ο άλλος ήτανε ο Λάθως
κράτησε το σπαθί του ανάποδα κι' αυτοκτόνησε
ανεξήγητα

Ονειρεύτηκα
ένα σωματοφύλακα
το όνομά του Πάθος
χάθηκε στον ορίζοντα τον Ντ' Αρτανιάν αναζητώντας
απεγνωσμένα

Ονειρεύτηκα
χωρίς σωματοφύλακες
τον Ντ' Αρτανιάν μονάχο.
Μικρούλης που φαινότανε μέσα στην ερημιά του
ειλικρινά


( ΧΑΪ ΚΟΥ )
-->
Τα έσχατα γηρατειά του Οδυσσέα
Ωσάν χαλάσει ο καιρός...



-->
Βρέχει , φυσάει
Το νου καβαλλικεύει
Κύμα του νόστου

Πόρτα ανοιχτή
Στης συμφοράς μπαράκι
Ο μπάρμαν λείπει

Ψηλό σκαμνάκι
Νερό μέχρι τα πόδια,
κοσμοχαλασιά

Χέρι ασταθές
Γυρεύει το ποτήρι
Αδειο ξανά

Ψάχνει λιμάνι
Στο τσίρκο του μυαλού του
Τοπία θολά

Χέρι στη τσέπη
Κενού επιβεβαίωση
Τράκα τσιγάρο

Της κάφτρας λάμψη
Μεσ’ στο πηχτό σκοτάδι
Χάραμα αυγής


Καπνός γαλάζιος
Και πίσω η άβυσσος
Σε μαύρο φόντο

Λήθη φτυαρίζει
Στα κύτταρα της μνήμης
Νεκροζώντανα

Ωσάν χαλάσει
Ο καιρός, το σώμα κι’ η
Ψυχή αντάμα




( COLLAGE ) Κολλάζ


Volare o-o, cantare o-o-o,o
Nel blu, dipinto di blu (1)

Βοrn in Red Hook, Brooklin
In the year of who knows when
Opened up his eyes
To the tune of an accordion (2)
Ο ύπνος σε τύλιξε, ο ύπνος σε τύλιξε
Με πράσινα φύλλα ανάσαινες (3)

Que cest triste Venice
Au temps des amours morts (4)
Ρούχα μαζί που πλύθηκαν
Κι’ έχουνε γίνει ροζ (5)

Ritornero in ginochio da te (6)
Du bist nicht die erste (7)

Στίχοι που δεν σηκώθηκαν
Να γίνουνε τραγούδι
Ποτέ δεν θα μετρήσουνε
Πιότερο από το χνούδι (8)


(1) Domenico Modugno
(2) Bob Dylan
(3) Γ.Σεφέρης
(4) Charles Aznavour
(5) Γ. Μηλιώκας
(6) Gianni Morandi
(7) Γερμανικό προπολεμικό(;), δεν θυμάμαι
(8) gpoint




Σάββατο, 28 Μαρτίου 2009





Το ζευγάρωμα με...προθέσεις



Κρίση
Κατάκριση
Κρίση
Διάκριση
Κρίση
Επίκριση
Κρίση
Ανάκριση
Κρίση
Σύγκριση
Κρίση
Πρόκριση
Κρίση
Εγκριση
Κρίση
Απόκριση
Κρίση
Εκκριση


Δευτέρα, 04 Ιουνίου 2007


.

Είμαι, αλήθεια, μιά ψυχή...... Είναι, Θεέ μου μιά χοντρή
πολύ λεπτή,ευγενική .......... ..και στο μυαλό και στο κορμί
όποιον άνδρα πλησιάζω.........σ' όποιον άνθρωπο μιλούσε
με λατρεία τον κοιτάζω..........δηλητήριο πετούσε

Είμαι λίγο ποιήτρια..............Της πέννας το ταλέντο της
χάρισμα έχω μεγάλο.............το έχει γιά παγίδα
ευαισθησίες στο χαρτί..........να βρει κάνα ελαφρόμυαλο
κι' αισθήματα να βγάλω........που ψάχνει γιά ελπίδα

Τον γεμίζω κομπλιμέντα.......Σκλάβο σε θέλω άνθρωπε
ότι μου ζητάει του δίνω.........να κάνεις τεμενάδες
όπως κάνουν οι γυναίκες......όπως αρμόζουν σε χοντρές
πούχουν χαρακτήρα φίνο......κι' απαισιες κυράδες

Με άφησε ο άντρας μου........Την έδιωξε ο άντρας της
ο μέθυσος, το κτήνος............κράτησε το παιδί της
και το παιδί μου φόρτωσε.....να εξασφαλίσει άνετα
ελεύθερος εκείνος................σπίτι και διατροφή της

Εγώ που από το πάτωμα........Κάθε της λόγος διαταγή
δεν σήκωνα το βλέμμα..........αλλιώς γκρίνια μεγάλη
τα πάνδεινα υπέφερα...........και άφινε τον άντρα της
μου έπινε το αίμα.................στο μαύρο του το χάλι

Τώρα ζητάω στήριγμα.........Το νέο θύμα της κοιτά
και κάπου ν'ακουμπήσω......πως θα το ξεγελάσει
ένα καινούργιο σύντροφο...στα δίχτυα της πως θα μπλεχτεί
να ξανααγαπήσω..................και τη ζωή να χάσει

Στη μοίρα επαφίεμαι...........Πότέ της δεν σταμάτησε
να βρώ τον σύντροφό μου.....γιά θύμα της να ψάχνει
ένα ζητάω μοναχά................το έχει μεσ' στο αίμα της
να νοιώθει τον καϋμό μου.....είναι γυναίκα-αράχνη

3 comments:







nellinezi είπε...
Α πα πα πα!! Τι αντιφεμινιστικό είν τούτο;;;; :D :D Για γυναίκα αράχνη έχω ακούσει κάτι ψιλά, μα ετούτη ξεπερνά κάθε αντρικό εφιάλτη !! Μου αρέσουν πολύ τα κωμικά σου!






gpoint'sbreeze είπε...
Φαίνεται έτσι, συμφωνώ. θα μπορούσε όμως να αναφέρεται και σε άντρες, οι υπόγειες σκέψεις δεν έχουν φύλο



Ανώνυμος είπε...
Εγώ, πάντως, μόνο για κωμικό δεν το βλέπω. Μάλλον προς φροϊδικό μου έρχεται. Σημασία, όμως, έχει πως είναι πολύ καλό. Παναγιώτης

Πέμπτη 6 Μαρτίου   2014


Γαρδένια και αζαλέα

“Ω, μιας βραδυάς ανάμνηση
μια σκέψη φευγαλέα ”
έσκυψε η γαρδένια
κι είπε στην αζαλέα
“αν στο χαρτί αποτυπωθεί
στο βίδδεο (*) αν την γράψεις
μπορεί να σου ξανάρχεται
και δεν θα την ξεχάσεις”

“Μαζί σου πάντα συμφωνώ”
είπε η αζαλέα
“τα έγραψα στο κινητό
και τάχω για παρέα ”

(*) τα δύο δέλτα προφέρονται "d"